หินดินดาน

ยุคเพอร์เมียน

Posted on

ยุคเพอร์เมียน อังกฤษ permian เป็นยุคสุดท้ายในชื่อมาจากคำว่า เพอร์ม Perm เป็นชื่อจังหวัดหนึ่งในเทือกเขาอูราล มีช่วงเวลายาว ประมาณ 41 ล้านปี จาก 286 ถึง 245 ล้านปีมาแล้ว มีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอยู่มากมาย พืชตระกูลสน เฟิร์นมีมากในช่วงนี้ สัตว์เลื้อยคลานในช่วงนี้คล้ายคลึงกับไดโนเสาร์ แต่เกิดการสูญพันธ์ช่วงปลายยุค ซึ่งเป็นการสูญพันธ์ครั้งใหญ่ที่สุดที่พบบนโลก สิ่งมีชีวิตบนโลกได้สูญพันธ์ไปถึง 96-97% เลยทีเดียวยุคเพอร์เมียนมี  หินส่วนใหญ่ประกอบด้วย หินปูน หินดินดาน หินเกลือและหินทรายสีแดง การเคลื่อนตัวของเปลือกโลก ซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ยุคคาร์บอนิเฟอรัสมีความรุนแรงสูงสุดในยุค เพอร์เมียนนี้ ทำให้เกิดเทือกเขาสูงและมีการระเบิดของภูเขาไฟมาก บนผืนแผ่นดินพืชที่ปกคลุมอยู่ส่วนใหญ่เป็นพวก เฟิร์นและเฟิร์นมีเมล็ด ในซีกโลกใต้ กอนด์วานาแลนด์ มีพวกพืชกลอสซอฟเทอริส เริ่มพบแมลงชนิดใหม่ ๆ ในยุคนี้ เช่น แมลงปีกแข็งและจั๊กจั่น ส่วนสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่บนบกก็มีสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่ สัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด รวมทั้งสัตว์เลื้อยคลายคล้ายพวกเลี้ยงลูกด้วยนม ปลาน้ำจืดมีพวกปลาพาลีโอนิสติด และปลาฉลาม เป็นต้น

ในท้องทะเล ฟอเแรมมินิเซอราตัวใหญ่หรือฟูซูลินิด พบอยู่แพร่หลายมาก เช่นเดียวกับ ไบรโอซัว และหอยตะเกียง ปะการังพบไม่มากนัก แต่สัตว์พวกหอย (หอยสองฝาและแอมโมนอยด์) เริ่มพบมาก และเริ่มมีพวกเบเล็มนอยด์ เป็นที่น่าสังเกตว่า หลังยุคเพอร์เมียน พวกฟูซูลินิด ปะการังพวกรูโกส ไบรโอซัว ฟีเน็สเท็ลลิด หอยตะเกียงโพรดักทิด และไทรโลไบท์ ได้สูญพันธุ์ไปหมดสิ้น